موج هوش مصنوعی چین، لحظه اسپوتنیک جدید

در ۴ اکتبر ۱۹۵۷، اتحاد جماهیر شوروی با پرتاب اولین ماهواره مصنوعی جهان، اسپوتنیک 1، همگان را شگفت‌زده کرد. این رویداد جهان را تکان داد و تلاش‌های نوپای فضایی ایالات متحده را به سرعت به پیش راند. هیچ‌کس که در آن زمان زنده بود، هیجان لحظه‌ای را که انسان برای اولین بار یک ماهواره را به مدار فرستاد، فراموش نمی‌کند. این واقعیت که اتحاد جماهیر شوروی در این رقابت از ایالات متحده پیشی گرفت، به ویژه برای آمریکایی‌ها تکان‌دهنده‌تر بود. این اتفاق نقطه عطفی در تاریخ فضا و علم فیزیک به شمار می‌رود. پس از سال‌ها چین با ارائه پلتفرم هوش مصنوعی DeepSeek با هزینه‌ها و منابع کمتر از رقبای آمریکایی خود، چالش جدی جدیدی برای آمریکا ایجاد کرد.

اکنون ایالات متحده در یک رقابت تسلیحات تکنولوژیک با چین بر سر آینده هوش مصنوعی، یک فناوری انقلابی با پیامدهای قابل توجه برای امنیت ملی، رقابت‌پذیری اقتصادی و نفوذ سیاسی در صحنه جهانی، گرفتار شده است. برای جلوگیری از سلطه اقتدارگرایانه بر توسعه و استفاده جهانی از سیستم‌های هوشمند پیشرفته، ایالات متحده با یک الزام برای رهبری جهان در هوش مصنوعی روبرو شده است.

سیاستگذارن در آمریکا به این نتیجه رسیده اند که سیاست‌های صنعتی دموکراتیک و حامی نوآوری به‌شدت مورد نیاز است تا با رژیم متمرکز نظامی-تلفیقی چین رقابت کند. برای اندازه‌گیری اثربخشی و کارایی این سیاست‌ها، سه معیار اصلی باید به‌طور جامع پایش شوند: انرژی، محاسبات و تراشه‌ها.

این مقاله خلاصه ای از اولین گزارش از مجموعه جدید پروژه امنیت آمریکا با عنوان «الزام هوش مصنوعی ۲۰۳۰»، است که یک نمای کلی سطح بالا از قدرت نسبی دو کشور در این سه شتاب‌دهنده نوآوری حوزه هوش مصنوعی ارائه می‌دهد و راه‌حل‌های عملی برای محافظت از این منابع در برابر چپاول حزب کمونیست چین ارائه می نماید.

از طریق ترکیبی از جاسوسی اقتصادی، تلفیق نظامی-غیرنظامی و سرمایه‌داری دولتی، جمهوری خلق چین به اولین کشوری تبدیل شده است که قابلیت‌های نوآوری و صنایع پیشرفته آن بیش از 75 درصد از قابلیت‌های ایالات متحده است. صعود چین به عنوان یک ابرقدرت فناورانه، نزدیک به یک قرن سلطه نوآوری جهانی آمریکا را به چالش می‌کشد و ثبات نهادها و ائتلاف‌هایی را که دهه‌ها توسعه اقتصادی تصاعدی، پیشرفت اجتماعی و دموکراسی سازی را در سراسر جهان به پیش رانده‌اند، تهدید می‌کند. در مرکز این رقابت تسلیحاتی فناورانه، هوش مصنوعی قرار دارد، یک نوآوری همه‌منظوره با شتاب سریع که پیامدهای غیرقابل محاسبه‌ای برای امنیت ملی، رقابت‌پذیری اقتصادی و نفوذ جهانی در قرن بیست و یکم دارد.

دنبال کردن سلطه بر هوش مصنوعی چیزی فراتر از رقابت برای رفاه اقتصادی است؛ این یک رقابت برای امنیت و نفوذ است، به طوری که برنده نه تنها قوانین مورد استفاده سیاسی و نظامی آینده هوش مصنوعی، بلکه چشم‌انداز نوآوری را به طور کلی شکل خواهد داد. با این حال، علیرغم اینکه کارشناسان آمریکایی و چینی به طور منظم هوش مصنوعی را در سطح تهدیدی مشابه سلاح‌های هسته‌ای در نظر می‌گیرند، پیگیری تهاجمی فزاینده حزب کمونیست چین برای هوش مصنوعی همراه با فقدان خطرناک حفاظ‌های اخلاقی، تضاد آشکاری با رویکرد حاکمیتی ایمنی محور سیاست‌گذاران اروپایی و آمریکایی دارد. شی جین پینگ، دبیرکل چین، به جای همکاری با مکانیسم‌های بین‌المللی که پارامترها و موارد استفاده مسئولانه را ترویج می‌کنند، در حال دنبال کردن یک استراتژی تهاجمی تمام دولتی است تا چین را تا سال 2030 به رهبر جهانی هوش مصنوعی تبدیل کند و به سرعت نهادهای امنیت دولتی و نظامی خود را هوشمندسازی کند.

برای جلوگیری از کنترل اقتدارگرایانه چین بر فناوری‌های حیاتی و حفظ استحکام آزادی‌ها و نهادهای دموکراتیک جهانی، ایالات متحده باید رهبری خود را در هوش مصنوعی حفظ کند. در راستای این الزام، باید معیارهای واضحی تدوین شود تا اطمینان حاصل گردد که منابع و سیاست‌های صنعتی آمریکا به طور کارآمد و مؤثر در حال افزایش شکاف فناورانه ایالات متحده نسبت به رقبای خود هستند. سه منبع حیاتی به عنوان پایه‌ای برای شتاب‌گیری موفق هوش مصنوعی عمل می‌کنند و بنابراین باید به طور جامع پایش شوند: ظرفیت انرژی، زیرساخت محاسبه و تراشه‌های نیمه‌هادی پیشرفته.

علاوه بر اطمینان از ادامه شکوفایی توسعه هوش مصنوعی، واشنگتن باید سیاست‌های صنعتی مؤثری را برای جلوگیری از بهره‌برداری حزب کمونیست چین از نوآوری ایالات متحده برای منافع سیاسی طراحی کند. در حال حاضر، هکرهای برنامه جاسوسی سایبری چین بیش از مجموع سایر کشورها هستند و تعداد آن‌ها 50 برابر محققان سایبری FBI آمریکا است. شبکه پیچیده‌ای از سرمایه‌گذاری‌های مشترک خارجی، سرمایه‌گذاری‌های افشا نشده و شرکت‌های صوری، شرکت‌های دولتی چین را قادر می‌سازد تا جریان ثابتی از داده‌های اختصاصی و فناوری حیاتی ایالات متحده را به دست آورند. وزارت امنیت دولتی چین با شناسایی شکاف‌های عظیم در حاکمیت و نظارت جهانی بر هوش مصنوعی، به مقامات خود هشدار داده است که شبکه‌های ابری و سایر زیرساخت‌های هوش مصنوعی به راحتی در معرض خطر قرار می‌گیرند.

در نهایت، چارچوب‌های نظارتی ایالات متحده باید اهمیت اشتراک دانش و تجارت منصفانه را در ترویج نوآوری به رسمیت بشناسند و به توانایی شرکت‌ها برای نوآوری و ریسک‌پذیری در توسعه تجاری هوش مصنوعی تجاوز نکنند. در سال 2013، پس از آنکه ادوارد اسنودن هزاران سند طبقه‌بندی شده اطلاعاتی ایالات متحده را افشا کرد، سرویس حفاظت فدرال روسیه استفاده از ماشین‌های تحریر و تلگراف را به دلیل نگرانی از اینکه "هر اطلاعاتی می‌تواند از کامپیوترها گرفته شود" گسترش داد. بازگشتی موازی به دوران باستان، مدلی نیست که ایالات متحده بتواند یا باید دنبال کند. در عوض، باید روزنه‌هایی که به شرکت‌های چینی اجازه می‌دهد با استفاده از خدمات ابری ارائه‌شده توسط شرکت‌های آمریکایی به فناوری‌های محدود شده آمریکا دسترسی پیدا کنند، بسته شود، باید از تورم بوروکراتیک و مقررات بیش از حد بر توسعه تجاری هوش مصنوعی جلوگیری شود، و باید از مغایرت‌ها و موازی‌کاری‌های پرهزینه در مکانیسم‌های حاکمیت هوش مصنوعی اجتناب گردد.

به منظور دریافت کامل گزارش به آدرس بخش محتوایی سایت مرکز شتابدهی نوآوری مراجعه نمایید.